Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Γιώργος Σεφέρης

ΣΚΕΨΕΙΣ / Προς τα πού βαδίζει η Ε.Ε. και ο κόσμος; Προς τα πού πάει σήμερα η Ελλάδα μας;

Εικόνα
  ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΕΙ Η Ε.Ε. ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ; ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ; Εδώ και πέντε χρόνια ζούμε σε μια μεγάλη περίοδο της Ιστορίας. Ζούμε στην περίοδο των «μεγάλων γεγονότων» όπως τα προείδαν και τα περιέγραψαν κάποια Ιερά Πνεύματα του 20ου και του 21ου αιώνα, αλλά και όπως επιβεβαιώνονται σήμερα στις μέρες μας. Σε γενική αναστάτωση ο πλανήτης. Πόλεμοι παντού. * Προηγήθηκε ο πόλεμος για την αλλοίωση των εθνικών πληθυσμών με τη ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ, οποιασδήποτε μορφής. * Ζούμε στα απόνερα του πολέμου που κλόνισε την ΥΓΕΙΑ μας, σε παγκόσμιο επίπεδο. * Ακολούθησε ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ μεταξύ Ρωσίας και Δύσης στο έδαφος της Ουκρανίας, αλλά και πόλεμος στη Μέση Ανατολή, με την εμπλοκή Ισραηλινών, Παλαιστινίων, Ιρανών, Λιβανέζων, αρχών της Συρίας, Χούθι, κ.ά. * Ήρθε δαιμονιώδης πόλεμος με την κυριαρχία της μειοψηφικής κοινότητας ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ των ΦΥΛΩΝ και της υπερβολικής προβολής των δικαιωμάτων τους. * Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ζει τον δικό της εσωτερικό ΠΟΛΙΤΙΚΟ πόλεμο, καταργώντας, ε...

Από τις «παλιές καλές εποχές» στην «εποχή των επιδομάτων». Από την ευημερία στη δυστυχία. Γιατί;

Εικόνα
  Γράφει και υπογράφει ο Ανδρέας Κατσιάπης - Γαλανός *   Από τις « παλιές καλές εποχές » στην «εποχή των επιδομάτων». Από την ευημερία στη δυστυχία. Γιατί; Ποια η εξήγηση; Πέρασαν κάποια καλά χρόνια. Ήταν τότε που απολαμβάναμε τη ζωή μας. Όμως, από το 2011 και μετά, απλώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Εκείνα τα παλιά καλά χρόνια, που ολοένα και ανέβαινε το επίπεδο ζωής μας, διεκδικούσαμε συνεχώς και συνεχώς μια καλύτερη ζωή. Ήταν η εποχή των παχέων αγελάδων. (Η φράση αυτή, που χρησιμοποιείται από σύγχρονους οικονομολόγους, είναι παρμένη από διήγηση της Αγίας Γραφής. Γένεση 41, 1-57· 42, 1-8· 50, 20. ). Η ευημερία όμως αν δεν συνοδεύεται από βαθιά σκέψη και κριτική, τότε καταλήγει σε κρίση, σε δυστυχία. Και το αποτέλεσμα αυτό το ζούμε σήμερα. Ευημερούσαμε τότε, αλλά ήμασταν ανέμελοι, οι περισσότεροι. Δεν σκεφτόμασταν. Δεν θέλαμε να σκεφτόμαστε. Αφήναμε τους πολιτικούς και τους δημοσιογράφους να σκέφτονται για εμάς… Και τις κυβερνήσεις, να πράττουν για εμάς, χωρίς εμάς… Και τώρα;...