ΑΠΟΨΕΙΣ / Γιατί τόσα πολλά σχόλια και γιατί τόσα πολλά δάκρυα για την 34χρονη κόρη ενός πρώην Πρωθυπουργού;

 

Γράφει και υπογράφει ο

Ανδρέας Κατσιάπης - Γαλανός *

Γιατί τόσα πολλά σχόλια

και γιατί τόσα πολλά δάκρυα

για την 34χρονη κόρη

ενός πρώην πρωθυπουργού;

Με αφορμή τον θάνατο 34χρονης κόρης Έλληνα πρώην πρωθυπουργού, είδα σήμερα κάποιες αναρτήσεις -«επωνύμων» ή και «ανωνύμων», πολιτικών ή και πολιτών- στις οποίες αναρτήσεις αποτυπώνονται ποικίλες σκέψεις και συλλυπητήρια.

Ας μου επιτραπεί, λοιπόν, στο πλαίσιο αυτό, να καταθέσω δημόσια και κάποιες δικές μου σκέψεις.

1. Τι συμβαίνει; Γιατί τόσοι πολλοί θάνατοι νέων ανθρώπων, τα τελευταία χρόνια; Υπάρχει κάποιος ειδήμων (κανονικός ή ακαταδίωκτος) για να μας απαντήσει, μετά από μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ επιστημονική έρευνα, σ’ αυτό το ερώτημα;

2. Η 34χρονη, δεν είναι η μοναδική που έχασε τη ζωή της. Υπάρχουν κι άλλοι και άλλες που χάνουν τη ζωή τους σε νοσοκομεία, αλλά δεν τυγχάνουν δημοσιότητας. Τους «τρώει το σκοτάδι», που λέει και ο (πρώην) θυμόσοφος λαός μας.

Γιατί λοιπόν ασχολούμαστε με τη συγκεκριμένη 34χρονη και όχι και με άλλες και άλλους νέους, άσημους όμως ανθρώπους, που φεύγουν καθημερινά και ξαφνικά από τη ζωή;

Η απάντηση είναι απλή και αυτονόητη. Η εν λόγω 34χρονη ήταν κόρη πρώην πρωθυπουργού. Ήταν, λέει, κόρη επώνυμου ανθρώπου…

Ενώ οι άλλες και οι άλλοι νέοι που φεύγουν από τη ζωή είναι, λέει, κόρες και γιοι αγνώστων, ανώνυμων, συνανθρώπων μας. (Ανώνυμων; Δεν έχουν όνομα);

3. Ο θάνατος όμως, δεν καταλαβαίνει τίποτα και κανέναν! Είτε είσαι κόρη πρώην πρωθυπουργού, είτε είσαι κόρη ή γιος πλούσιου, είτε είσαι κόρη ή γιος διάσημου, είσαι ένα τίποτα μπροστά στον θάνατο. Κανένας δεν ξεφεύγει από τον θάνατο... Ο θάνατος δεν κάνει διακρίσεις...

Αυτό ακριβώς αποτυπώνεται και σε ένα από τα ιδιόμελα ποιήματα που συνέγραψε ο Μοναχός, Ιωάννης Δαμασκηνός, το οποίο ποίημα, μελοποιημένο, ψάλλεται κατά τη νεκρώσιμη Ακολουθία, ως εξής:

«Εγώ ειμί γη και σποδός· και πάλιν κατενόησα εν τοις μνήμασι και είδον τα οστά τα γεγυμνωμένα και είπον: Άρα τις εστί, βασιλεύς ή στρατιώτης, ή πλούσιος ή πένης, ή δίκαιος ή αμαρτωλός; Αλλά ανάπαυσον, Κύριε, μετά δικαίων τον/την δούλον/η σου, ως φιλάνθρωπος».

ΕΡΜΗΝΕΙΑ.

«Εγώ είμαι χώμα και στάχτη... Κι όταν βρέθηκα μπροστά σε μνήματα και είδα τα άσαρκα οστά (ενός μνήματος), ήρθα σε κάποια συναίσθηση και αναρωτήθηκα:

Ποιος είναι αυτός ο νεκρός (του οποίου τα οστά βρίσκονται εδώ σ’ αυτό το μνήμα); Δεν μπορώ να ξεχωρίσω τίνος οστά είναι αυτά!

Είναι οστά βασιλιά ή στρατιώτη;

Είναι οστά πλούσιου ή φτωχού;

Είναι οστά δίκαιου ή αμαρτωλού;

Αλλά εσύ, Κύριε, που είσαι φιλάνθρωπος, σε παρακαλώ, ανάπαυσε την ψυχή αυτού τού άγνωστου νεκρού, μαζί με τις ψυχές των δικαίων».

Και θα κλείσω αυτές τις σκέψεις μου με μια ρήση που είπε κάποτε ο άγιος Επίσκοπος Εδέσσης, Καλλίνικος (1919-1984), ο οποίος αναχώρησε για την αιωνιότητα σαν σήμερα, πριν από 41 χρόνια (8/8/1984):

«Οι άνθρωποι διαγράφουν τον Θεόν. Ο Θεός δεν διαγράφεται. Υπάρχει Θεός που κανονίζει (που βάζει στη θέση τους) τους πάντας, οιονδήποτε αξίωμα κι αν κατέχουν και οιαδήποτε και οσαδήποτε αγαθά κι αν κατέχουν».

.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ.

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω τίποτε, εννοείται, ούτε με την 34χρονη θανούσα (αιωνία αυτής η μνήμη), ούτε βέβαια και με τον πρώην πρωθυπουργό.

Άλλο είναι το νόημα αυτής τής ανάρτησης, για όποιον ή για όποια ξέρει να διαβάζει την ψυχή μου, διαχρονικά, μέσα από τέτοιου είδους κείμενα.

--------------------------------  

* Ο Ανδρέας Κατσιάπης - Γαλανός

είναι πτυχιούχος Α.Ε.Σ. Αθηνών,

πτυχιούχος Θεολογικής Σχολής Αθηνών,

δημοσιογράφος στην Κατερίνη.

https://www.facebook.com/profile.php?id=100009657090926

email: galanos.andreas@gmail.com